Transmisja z Antarktyki- lekcja geografii

23 marca uczniowie klasy 1 b oraz  klasy 2 c uczestniczyli w bardzo ciekawej lekcji geografii nadawanej bezpośrednio z polskiej stacji antarktycznej im. Henryka Arctowskiego.  Transmisja lekcji została zrealizowana w ramach projektu Scientix i dotyczyła ,,charakterystyki środowiska geograficznego Wyspy Króla Jerzego (m.in. geologii obszaru, rzeźby powierzchni terenu, warunków klimatycznych i biosfery). Istotnym elementem zajęć było omówienie zmian środowiskowych, jakie zaszły na zachodnim wybrzeżu Zatoki Admiralicji podczas ostatnich 40 lat. W szczególności dotyczyło to zmian zainicjowanych recesją lodowców, które przyczyniły się do istotnego przeobrażenia warunków hydrologicznych oraz geomorfologicznych tego obszaru”.

Lekcję poprowadziła Pani Joanna Sziło.

,,23 marca nasza klasa oraz klasa 1 b miały okazję uczestniczyć w lekcji transmitowanej z Antarktyki. Lekcja ta miała temat: „ Środowisko geograficzne Wyspy Króla Jerzego”. To właśnie na tej wyspie znajduje się polska stacja badawcza im. Henryka Arctowskiego. Antarktydę oblewają wody trzech oceanów: Oceanu Indyjskiego, Oceanu Spokojnego oraz Oceanu Atlantyckiego. Wraz z Oceanem Południowym i wszystkimi wyspami na nim położonych tworzy Antarktykę. Jej granicą jest równoleżnik 60°S. Jak się mogliśmy dowiedzieć, środowisko geograficzne jest to środowisko przyrodnicze wraz z działalnością człowieka. Oczywiście Antarktyka jest całkowicie niezamieszkała. Jedyną działalnością człowieka są stacje badawcze (które dzielą się na letnie i całoroczne). Na Wyspie Króla Jerzego znajduje się 9 stacji badawczych (m.in. brazylijska). Polska stacja znajduje się u wybrzeży Zatoki Admiralicji. Na wyspie nie ma zwierzęcia, które nie mogłoby żyć w wodzie. Można tam spotkać największe zwierzę  na świecie czyli płetwala błękitnego (jego długość może dochodzić do 33 metrów a waga do 190 ton). Podobnym zwierzętami do płetwala są m.in. humbak (długość nawet do 17 metrów a masa do 40 ton) oraz kaszalot( masa do 75 ton). Każdy kto zaobserwuje wieloryba musi to wpisać do specjalnej książki wraz z datą. Na tej podstawie wiemy, że ostatnia wizyta wieloryba miała miejsce 2 marca. Ssaki płetwonogie też często można tam zaobserwować. Są nimi np. słonie morskie, foki Weddela (nawet do 6 ton), uchatka antarktyczna oraz lampart morski (3,5 metra), który potrafi nawet zjeść człowieka (zdarzyło się tak w brazylijskiej stacji). Najbardziej „sympatycznymi” zwierzętami są pingwiny i są ich trzy gatunki: pingwiny antarktyczne, pingwiny Adeli i pingwiny białobrewe. Jak można się było spodziewać, na tej wyspie nie występuje wiele roślin. Jedynymi, które tam można spotkać są: porosty, mchy, organizmy słodkowodne i rośliny naczyniowe. Największą rośliną jest Poa annua. Skały tej wyspy są bardzo zróżnicowane a należą do nich:

skały wulkaniczne (bazalty, andezyty, diabazy)

wulkaniczne skały osadowe(tufy, tufity)

skały osadowe pochodzenia pozawulkanicznego (zlepieńce, brekcje)

Wyjątkowym miejscem jest „ petrified forest”, co w wolnym tłumaczeniu znaczy „skamieniały las”. Dużą część wyspy pokrywają kopuły lodowe, a o ich wysokości możemy się dowiedzieć z topografii. 93 % wyspy jest pokryte lodowcami( takimi które kończą się na lądzie i takimi które wchodzą do wody) . Zamarznięte wodospady to lodospady (również koniec lodowca). Bramy lodowcowe to otwory w lodowcu, gdzie wypływają słodkie wody spod lodowca. 2/3 góry lodowej znajduje się pod wodą.

Minimalna temperatura występująca na wyspie to -32,3°C, maksymalna to +16,7°C. Maksymalna prędkość wiatru to 74 m/s.

Są trzy określenia, które charakteryzują warunki panujące na oceanach (mówiące m.in. o wysokości fal, prędkości wiatru): ryczące czterdziestki, wyjące pięćdziesiątki i bezludne sześćdziesiątki. Wysokość fal dochodzi nawet do wysokości kilkupiętrowych budynków. Na Wyspie Jerzego można zobaczyć zupełnie inne gwiazdozbiory niż u nas.

Ta lekcja mnie się podobała i bardzo mnie zainteresowała. Mogłam dowiedzieć się czegoś o kontynencie, na temat którego nie wiedziałam prawie nic. Ludzie, którzy żyją w tej stacji badawczej muszą mieć dużo przygód, ale osobiście nie potrafiłabym żyć z dala od cywilizacji.”

Autorka sprawozdania: Iga Maniszewska, kl. II c

 

 

Brak możliwości komentowania